« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ »
  • تماس

موضوع: "روزه"

چگونه می توانیم شب قدر ماندگاری داشته باشیم؟

نوشته شده توسطكبري جعفري 4ام خرداد, 1398



شب قدر تنها سه شب که شب زنده داری، دعا و احیا در این چند روز آسان است، اما چیزی که از این شب زنده داری ها و قرآن به سر مهم تر است حفظ آثار و استمرار این عبادات است، وگرنه دو یا سه شب بیدار ماندن هنر خاصی نیست که اگر کسی تقوا نداشته باشد عبادت هایش قبول نیست.


مردم در زمان ماه مبارک رمضان یا ایام محرم گرایش به عبادت در آنها زیاد می گردد اما متاسفانه بعد مدتی این ارتباط کمرنگ و بعضاً قطع می شود و بدین خاطر ایام مذهبی تخلفات و آسیب های اجتماعی کاهش میابد ولی در غیر این زمان ها همیشه در حال افزایش است این نشان می دهد که متاسفانه مردم لذت عبادت را بطور موقت در اثر هیجانات مذهبی درک می کنند ولی بعد از آن نمی توانند با عبادت یا حضور در مساجد ارتباط برقرار بکنند.


این نکته نشان می دهد که مردم متاسفانه شناخت درست از عبادت و اهمیت آن و  هدف از عبادت و مراحل عبادت ندارند. برای اینکه عبادات و مناجات شب قدر در طول سال ادامه پیدا بکند، ما باید بیدار بمانیم و بیداری ما مختص به ایام قدر نباشد.

در دعای روز اول ماه مبارک رمضان ما از خدا درخواست عبادت حقیقی و بیداری از خواب غفلت می کنیم: اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِیَامِی فِیهِ صِیَامَ الصَّائِمِینَ وَ قِیَامِی فِیهِ قِیَامَ الْقَائِمِینَ وَ نَبِّهْنِی فِیهِ عَنْ نَوْمَةِ الْغَافِلِینَ: این بیداری روی نمی دهد مگر اینکه لطف الهی شامل حالمان بشود و ما به عبادت و خداوند رو بیاوریم.

ادامه »

سیره پیامبر اکرم در استقبال از ماه مبارک رمضان

نوشته شده توسطكبري جعفري 24ام اردیبهشت, 1397

 


 

پیامبر در دنیا پارساپیشه بود و به الطاف و عنایات خداوند و جهان آخرت ایمان داشت و مشتاق آخرت بود؛ لذا با فرا رسیدن موسم طاعت و بندگی، بسیار سرخوش و شادمان می‌گشت و از دریافت پیاپی رحمت و برکت ماه صیام استقبال می‌نمود، در واقع او فرمان مولایش را گردن می‌نهاد که فرمود:

«قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ

از فضل و رحمت پروردگارت سخن بگو و (البته) باید به آن دل‌خوش بود و شادمان شد (چون) این از آنچه آنان گردآوری می‌کنند بهتر است».[1]

این آیه بیان‌گر آن است که خشنود شدن برای خیرات و برکاتی که خداوند نازل می‌کند، بهتر است از خشنود شدن انسان‌ها برای سرمایه‌ها، کالاها و گنجینه‌های دنیا، بنابراین برای نازل شدن احکام و فرایض اسلامی در قرآن و در رأس آن روزه ماه مبارک رمضان باید خشنود شد.[2]

علامه سعدی معتقد است، نعمت دین که با سعادت و خوشبختی هر دو جهان ارتباط دارد؛ از لحاظ ارزشی، هیچ ارتباطی میان آن و میان سرمایه‌های دنیا که فناپذیر است، وجود ندارد، زیرا نعمت‌های دنیا فانی است و نعمت‌های اخروی جاودانه است، بدین خاطر خداوند فرمان داده ‌است که فقط در قبال فضل و رحمت او خشنود شوید، چون این باعث گشایش و نشاط روحی و شکر و سپاس پروردگار و تقویت آسایش روانی می‌شود، کشش و وابستگی به علم و ایمان هر چقدر بیشتر باشد به رونق آن دو می‌انجامد؛ بر خلاف خشنود گشتن به شهوت‌ها و لذت‌های دنیایی یا خشنود گشتن به کارها و چیزهای باطل که قطعاً این خشنودی ناپسند و ناشایست است. چنان که خداوند موضع‌گیری قوم قارون را گوشزد فرمود هنگامی که آنان به او یادآور شدند:

«لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ الْفَرِحِینَ

(مغرورانه) شادمانی مکن که خداوند شادی کنندگان (سرمست از غرور) را دوست نمی‌دارد».[3]

و چنان که خداوند در مورد کسانی که با گرایش به باطل و انجام کارهای خلاف، شادمان شده بودند فرمود:

«فَلَمَّا جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ فَرِحُوا بِما عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ

و چون پیامبرانشان دلایل آشکار برایشان آوردند، به آن چیز (مختصری) از دانش که نزدشان بود خرسند شدند، (سرانجام) آنچه به ریشخند می‌گرفتند آنان را فرا گرفت».[4]

ادامه »

نگوئید رمضان رفت و رمضان آمد

نوشته شده توسطكبري جعفري 24ام اردیبهشت, 1397

ماه رمضان

اوصاف ماه مبارک رمضان در آئینه كلام معصوم (علیه السلام)

ماه رمضان نهمین ماه از ماههاى سال قمرى است. در قر آن كریم از ماههاى سال قمرى ، جز ماه رمضان نام هیچ ماه دیگرى نیامده است1 و این یكى از فضایل و امتیازات ماه رمضان است كه از میان ماههاى سال قمرى فقط از ماه رمضان در قر آن ، در سوره بقره آیه 185 نام برده شده است . كلمه رمضان اسمى از اسماى الهى است و نباید به تنهایى و بدون كلمه شهر كه به معناى ماه است ذكر شود .

هشام بن سالم از سعد نقل مى كند كه گفت ما هشت نفر در محضر امام محمد باقر(علیه السلام) بودیم ، رمضان به یاد ما آمد و از آن سخن گفتیم . امام باقر (علیه السلام) فرمودند :

نگوئید این رمضان است، نگوئید رمضان رفت و رمضان آمد . زیرا رمضان اسمى از اسماى الهى است كه نمى آید و نمى رود . سخن از آمدن و رفتن براى آن صحیح نیست . فقط آنچه كه زوال پذیر و نابود شدنى است مى آید و مى رود. و در ادامه فرمودند :

بلكه بگوئید ماه رمضان ، پس ماه را در تلفظ به اسم اضافه كنید كه اسم (رمضان) اسم خداست 2

در این رابطه روایت بسیارى از معصومین علیهم السلام به ما رسیده است كه مرحوم كلینى در فروع كافی بابى جداگانه و مستقل در این زمینه با عنوان :

‹‹باب نهى از گفتن رمضان بدون كلمه ماه ››3 گشوده است .

مرحوم شیخ حر عاملى نیز در كتاب الصوم وسائل الشیعه بابى با این عنوان دارد :

باب ‹‹مكروه بودن گفتن رمضان بدون اضافه به ماه و حرام نبودن گفتن رمضان به تنهایى و كفاره گفتن رمضان به تنهایى ››در روایتى در بحار الانوار و وسائل الشیعه از امام موسى بن جعفر (علیهماالسلام) از پدران گرامى ایشان از قول حضرت على(علیه السلام) آمده است كه گفتن رمضان به تنهایى بدون اضافه كلمه شهر(ماه) كفاره دارد باید صدقه بدهد و روزه بگیرد.4

از ناحیه علمای عامه (اهل سنت) نیز روایاتى از پیامبر گرامى اسلام در زمینه نهى از گفتن رمضان به تنهایى وارد شده است.5

در این مقاله اشاره اى كوتاه به برخی از امتیازات و اوصاف بر اساس روایات و احادیث معصومین (علیهم السلام) مى شود.

ادامه »

دستورات امام رضا علیه السلام در آخر ماه شعبان

نوشته شده توسطكبري جعفري 19ام اردیبهشت, 1397


ای اباصلت! بیشتر ماه شعبان گذشته است، و این آخرین جمعه این ماه است؛ پس در این باقیمانده، تقصیر و کوتاهی ات را نسبت به آنچه که از این ماه گذشته جبران کن.

 

آخر شعبان

 

آخر شعبان المعظم را دریابیم..
عن عبد السلام بن صالح الهروي قال:
دخلت على أبي الحسن علي بن موسى الرضا عليه السّلام في آخر جمعة من شعبان فقال لي:
يا أبا الصلت، إن شعبان قد مضى أكثره وهذا آخر جمعة منه فتدارك فيما بقي منه تقصيرك فيما مضى منه؛
وعليك بالاقبال على ما يعنيك وترك ما لا يعنيك، وأكثر من الدعاء والاستغفار وتلاوة القرآن، وتب إلى الله من ذنوبك ليقبل شهر الله عليك وأنت مخلص لله عز وجل.
ولا تدعن أمانة في عنقك إلا أديتها، ولا في قلبك حقدا على مؤمن إلا نزعته، ولا ذنبا أنت ترتكبه إلا أقلعت عنه.
واتق الله وتوكل عليه في سرائرك وعلانيتك؛ “ومن يتوكل على الله فهو حسبه إن الله بالغ أمره قد جعل الله لكل شئ قدرا”
وأكثر من أن تقول فيما بقي من هذا الشهر:
“اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا فِي مَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِيَ مِنْهُ”
فإن الله تبارك وتعالى يعتق في هذا الشهر رقابا من النار لحرمة شهر رمضان.

ابوصلت گفت:
در آخرین جمعه ماه شعبان به محضر حضرت امام_ابوالحسن_الرضا (علیه السّلام) وارد شدم.
حضرتش به من فرمود:

ای اباصلت! بیشتر ماه شعبان گذشته است، و این آخرین جمعه این ماه است؛ پس در این باقیمانده، تقصیر و کوتاهی ات را نسبت به آنچه که از این ماه گذشته جبران کن.
به دنبال چیزی باش که به دردت بخورد و آنچه را که به تو نفعی نمی رساند رها کن.
زیاد دعا کن و زیاد استغفار کن و زیاد تلاوت قرآن داشته باش، و از گناهانت به سوی خداوند توبه کن،
تا ماه خدا در حالی به تو رو کند که تو برای خدا مخلص هستی.

ادامه »

رنجی که می توانیم نبریم!

نوشته شده توسطكبري جعفري 4ام خرداد, 1396

 



مهمانی برپا شده است ، زمان صرف غذا فرا می رسد ،10 ، 15 نوع غذا و دسر چیده می شود …

چرا هم برای خود و هم برای دیگران زحمت درست می کنیم؟! با آماده کردن غذاهای زیاد به خود رنج می دهیم! مهمان ها هم نمی دانند از کدام غذا میل کنند ، از هر غذا کمی نوش جان می کنند و این احتمال وجود دارد که از لحاظ گوارشی دچار مشکل شوند! هم چنین آن کسی که وضع مالی مناسبی نداردخجالت زده می شود و… !

آشنایی وضع مالی بسیار خوبی داشت اما در مهمانی غذای بسیار ساده ای را تهیه می دید ، می گفت من می توانیم مهمانی مجلل برپا کنم اما مخصوصا ساده می گیرم تا اگر کسی در فامیل دچار مشکل است ، بتواند مهمانی کم هزینه ای بگیرد بدون این که شرمنده شود!


ماه مبارک رمضان در پیش است ، لطفا همه مهمانی ها از جمله افطاری ها را ساده تر بگیریم ! هم خودمان آسوده تر هستیم و هم دیگران!
نمی دانم چرا از یک طرف همیشه گله از مشکلات اقتصادی وجود دارد و از طرف دیگر مهمانی ها روز به روز تجملاتی تر می شوند! به خود و دیگران رحم کنیم!
باور کنیم آبروی ما در گروی تعداد غذاها نیست! حفظ احترام مهمان هم ارتباطی به طول سفره ندارد!