« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ »
  • تماس

چرا حضرت علی (ع) از قاتلان فاطمه (س) انتقام نگرفتند؟

نوشته شده توسطكبري جعفري 1ام بهمن, 1397

 شبهه فاطمی

شبهه       

چرا حضرت علی «علیه السلام» پس از شهادت

حضرت زهرا «سلام الله علیها»از قاتل آن حضرت انتقام نگرفتند؟

 

 

 

پاسخ   

ألف. حق قصاص یکی از حقوقی است که خداوند برای ولیّ دم قرار داده است اما استفاده از این حق و اعمال آن، واجب نیست و ولیّ دم می تواند عفو کند، یا دیه بگیرد. افراد زیادی وجود دارند که پدران، مادران، فرزندان و نزدیکانشان به دست افرادی کشته می شوند اما بنا به دلایل شخصی و اجتماعی و رعایت مصالح مهم تر به جای گرفتن انتقام و قصاص کردن، شاید مسیر سکوت و اغماض را در پیش گرفته و یا حتی از حق خود بگذرند.

 

با توجه به اخلاق والای حضرت علی «علیه السلام» و تربیت شدن در دامن شخصیتی همچون نبی مکرم اسلام «صلی الله علیه و آله» و درک عمیق آن حضرت از شرایط حساس مسلمانان و اسلام و در کمین بودن دشمنان داخلی و خارجی، آن حضرت نیز سکوت را تنها راه نجات اسلام دانسته و برای حفظ و رعایت مصلحت بزرگتر حق خود را مطالبه نکرده و در خطبه شقشقیه به این امر اشاره کرده است.

 

مسیری که حضرت امیر «علیه السلام» در راستای حفظ اسلام انتخاب کرده بهترین دلیل بر حقانیت ایشان می باشد.
 

ادامه »

با نام فاطمه به جهان ناز میکنم

نوشته شده توسطكبري جعفري 1ام بهمن, 1397

 

نام فاطمه از مرغ دل‌ها آواى غم بر مى‌آورد.

ياد زهرا واژه‌هاى محزون و غربت‌زده را به غم‌نامه تبديل مى‌کند.

 

فاطمیه

 

ايام فاطميه مجموعه‌اى از جگرهاى سوزان، چشم‌هاى گريان، عزاداران سيه‌پوش و عاشقان دردآشناست. فاطميه فهرست غم است. سند مظلوميت است. ادعانامه شيعه است.

با نام فاطمه به جهان ناز میکنم

صدها گره ز همت او باز میکنم

خواهم که بگذرم به سهولت از صراط

با یک نگاه فاطمه پرواز میکنم

کنارهم لذت ببرید

نوشته شده توسطكبري جعفري 29ام دی, 1397

6راه متنوع برای باخانواده بودن

 

دنیای پرمشغله امروز شکاف زیادی را در خانواده‌ها ایجاد کرده است. آن‌ها کمتر فرصت بایکدیگر بودن را پیدا می‌کنند؛ یک نفر در آشپزخانه، یک نفر در اتاق‌خواب، یک نفر در حال درس خواندن و یک نفر هم در حال چک کردن شبکه‌های اجتماعی است. اما روش‌های ساده‌ای برای لذت بردن از دورهمی‌های خانوادگی وجود دارد که ما به آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

 

خانواده

 

اگر در طول روز تنها 2-3 ساعت در کنار اعضای خانواده خود هستید و یا تنها در آخر هفته‌ها مجالی برای باهم بودن پیدا می‌کنید، باید برای همان زمان اندک برنامه‌ریزی داشته باشید تا از حضور در جمع خانوادگی نهایت لذت را ببرید. هر خانواده علایق خاص خود را دارد، اما ما با رعایت احترام به سلایق آنها، برنامه‌هایی را تدارک دیده‌ایم تا با اجرای آنها خاطرات خوشی را از دورهمی‌های خانوادگی برای خود رقم بزنید.

 

بفرمایید شام با خانواده

غذا خوردن در کنار همدیگر متأسفانه در برخی از خانواده‌ها مورد غفلت قرار می‌گیرد. این امر نه تنها باعث شادی و نشاط در خانواده می‌شود بلکه می‌تواند تأثیرات فوق‌العاده‌ای در کودکان و نوجوانان داشته باشد؛ محققان دریافته‌اند که شام خوردن در جمع خانوادگی باعث سلامت روانی، بالا بردن اعتمادبه‌نفس، انعطاف‌پذیری، از بین بردن افسردگی، پیشرفت و قوی کردن روابط بین والد و فرزند می‌شود.(1) اگر در طول هفته به علت ساعات کاری و برنامه‌های مختلف فرصت نمی‌کنید یک وعده غذایی را کنار هم باشید، روزهایی را در هفته مشخص کنید به صورت نوبتی یا دسته جمعی آن را تهیه و کنار هم میل کنید.

ادامه »

دائم به یاد خدا بودن چه برکاتی دارد؟

نوشته شده توسطكبري جعفري 11ام دی, 1397

 

آیت الله جوادی آملی می گوید: «وقتی خدا دائما فیض می‌رساند حیف است انسان غافل باشد، ما باید ذکر کثیر داشته باشیم و یاد او در دل و نام او بر لب،می‌شود ذکر کثیر.»

 

ذکر خدا

 

*قرآن کريم دستورهاي فراواني دارد، برخي از آن دستورها مقطعي است; مثل اينکه مي‌فرمايد در ماه مبارک رمضان روزه بگيريد و مانند آن اما گاهي برخي از دستورهاي او دائمي است، از جمله آن کارها که مي‌فرمايد زياد آن کار را انجام بدهيد ياد خداست ﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثيراً﴾ فرمود خيلي به ياد خدا باشيد.

* سرّ اينکه خيلي بايد به ياد خدا بود بر اساس دو نکته است: يکی از آنها براي جذب خير است چون او «دائم الفيض علي البرية» است, «دَائِمَ الفَضلِ عَلَي البريَّة» است مرتّب دارد فيض مي‌رساند اين‌طور نيست که افاضه الهي تعطيل‌بردار باشد. اين دعاي نوراني شب‌هاي جمعه که مي‌گوييم «يا دَائِمَ الفَضلِ عَلَي البريَّة» از بهترين دعاهاست؛ يعني تو دائماً داري فيض مي‌رساني، اما فيض خداوند با اکرام همراه است.

*او «باسط اليدين بالعطيّة» است، حيف است انسان غافل باشد، وقتي دائماً او دارد فيض مي‌رساند ما بايد ذکر کثير داشته باشيم ياد او در دل و نام او بر لب، اين مي‌شود ذکر کثير, اگر او «دائم الفيض» است بايد دائماً به ياد فيّاض بود تا دائماً از فيض طرْفي بست.

*دلیل ديگر هم اين است که دشمن هم دائماً دارد وسوسه مي‌کند مگر ابليس انسان را آرام مي‌گذارد؟! مگر ابليس شب و روز دارد؟! مگر ابليس خواب و بيداري دارد؟! در خواب هم مزاحم آدم است، گاهي انسان خواب‌هاي خوبي نصيبش مي‌شود همان‌جا مي‌بينيد حادثه‌اي پيش مي‌آيد که حواسش پرت مي‌شود چه کسي اين کار را کرده؟ او در خواب هم مزاحم آدم است. پس اصرار قرآن کريم بر اين است که دشمني داريد که هميشه درصدد وسوسه است وقتي دشمن شما هميشه درصدد وسوسه است شما هم هميشه آماده باشيد.

* نام خدا، ذکر خدا، اين «جوشن کبير» هر کدام از اينها طنابي است که اگر انسان اينها را بگيرد از هر سقوطي نجات پيدا مي‌کند؛ ولي آن ياد و آن نامي که انسان را به مقامي مي‌رساند جزء مخلَصين مي‌کند آن تنها ياد مبدأ نيست، ياد توحيد نيست، توحيد به تنهايي مشکل ما را حل نمي‌کند خدا هست، آنکه مشکل ما را حل مي‌کند اين است که خدا از ما مسئوليت مي‌خواهد، ما به حضور او مي‌رويم ما از آن طرف نيامديم که در گودال فرو برويم، ما را آوردند که ببرند، نه اينکه آوردند که اين‌جا بگذارند يا در گودال بگذارند اين‌طور نيست.

آیت الله جوادی آملی / سلسه جلسات درس اخلاق در مسجد روستای احمدآباد شهرستان دماوند

با قرآن 4)

نوشته شده توسطكبري جعفري 8ام دی, 1397

قرآن

 

جبلّیات انسان، ادراکات ذخیره‌ ای و داشته‌ ای، ادراکاتی که از پدر به فرزند به ارث رسیده، ادراکاتی که خودش خرده خرده و یک آجر یک آجر روی هم چیده، این جبلّیات، کوه کوه جبل شده، این ادراکات ژنتیک وراثتی طبقه طبقه، آمده در جان انسان رخنه کرده؛ لذا حالا هر جایی که کم می‌‌ آورد، به حِجر و تحجّر در ادراکاتش پناه می‌‌ برد. دائماً در خودش می‌‌ رود. قیامت هم همین گونه است. «وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً آمِنين» و براى خود از كو هها خانه هايى مى تراشيدند كه در امان بمانند. (سورۀ حجر، آیۀ 82)

ولی وقتی با قرآن انس پیدا شد، در وجود انسان رخنه می‌‌ کند، سرسختی‌ ها، تحجر و جبلیات و اندوخته‌ های انسان را حتی آنچه که به صورت وراثتی در انسان رخنه کرده و سخت شده را نرم می‌‌کند.

«لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَیتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیةِ اللَّهِ» (اگر اين قرآن را بر كوهى نازل مى كرديم، بى شک آن را از بيم خدا خاكسار و متلاشى مى ديدى، و اين مثل ها را براى مردم مى زنيم، باشد كه آن ها فكر كنند. (سورۀ حشر، آیۀ 21)

منتهی باید کاری کنیم که حقیقت تنزل از آیات الهی، با این خواندن در وجود ما شکل بگیرد، وقتی که به دل نشست، دل را خاشع می‌‌کند.

حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ جعفر ناصری
‌ ‌