آن ها از این نگران هستند و بیم دارند که نکند خدا کمال و تمام حق را از ما بخواهد و ما دستمان خالی باشد؟ ما هم همیشه از خدا می خواهیم و بخواهیم:

الهَنا عامَلنا بِهِ فَضلَک وَ لا تُعامِلنا بِعَدلک

و این گونه است که اگر خدا با ما با عدلش برخورد کند و اگر بخواهد کمال و تمام از ما بگیرد ما بیچاره می‌شویم…

در تفسیر سوء حساب که مؤمنان متعهدی که به اوامر الهیه عمل می کنند، از آن می ترسند؛ چنان که در این آیه آمده است: « وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ؛ و آنان كه آنچه را خدا به پیوستنش فرمان داده مى پیوندند و از پروردگارشان مى ترسند و از سختى حساب بیم دارند.» (رعد/ 21)

آن ها از این نگران هستند و بیم دارند که نکند خدا کمال و تمام حق را از ما بخواهد و ما دستمان خالی باشد؟ این گونه است که همیشه از خدا می خواهیم و بخواهیم: الهَنا عامَلنا بِهِ فَضلَک وَ لا تُعامِلنا بِعَدلک و این گونه است که اگر خدا با ما با عدلش برخورد کند و اگر بخواهد کمال و تمام از ما بگیرد ما بیچاره می‌شویم.

یک تلنگر
حواسمان باشد همان طور که ما از این گرفتن های به حق خداوند بیم داریم و نگران هستیم که در قیامت خداوند تنها از روی عدلش با ما و اعمال ما برخورد کند، خودمان هم در سبک زندگی و نوع برخوردمان با دیگران در صفوف مختلف اعم از خانوادگی و اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مراقب باشیم.
با طلبکار و مستأجر مدارا کنیم … تا طلبمان دیر و زود شد سریع شروع به تهدید و آبرو ریزی نکنیم… وقت دهیم، فرصت دهیم، مدارا  داشته باشیم.
در «تفسیر عیاشی» پنج روایت وارد است که دلالت بر این دارند که مراد از یخافون سوء الحساب در آیه 21 سوره رعد، آن است که آن ها از این می ترسند که هنگام حساب از آنان مداقه و استقصاء به عمل آید و تا آخرین درجه تفحص و تجسس دقت شود .  
بیم آن را دارند که حسناتشان را چه بسا به حساب نیاورند چون قابل قبول نبوده است و سیئاتشان را کلا به حساب آورند زیرا بنا بر فرض ما همه گناه و زشتی بوده است.

اول از ابو اسحاق که گفت شنیدم از حضرت صادق (علیه السلام): «یقول فی سوء الحساب: لا یقبل حسناتهم و یؤخذون بسیئاتهم؛ در آیه سوء الحساب می فرمود: ترس آن را دارند که خوبی های آنان را نپذیرند و آنان را به کردار بد خود بگیرند» (تفسیر عیاشی، ص 211).

ادامه »

بر اساس روياى صادقه ‏اى كه مرحوم آيت الله مرعشى نجفى(ره) ازپدر بزرگوارش مرحوم حاج سيدمحمود مرعشى (متوفاى 1338 ه - ش) نقل مى ‏كردند، قبر شريف حضرت معصومه(س) جلوه ‏گاه قبر گم شده‏ مادر بزرگوارش حضرت صديقه طاهره سلام الله عليها مى ‏باشد.

آن مرحوم در صدد بود كه به هر وسيله‏ اى كه ممكن باشد، محل دفن‏ حضرت زهرا سلام الله عليها را به دست آورد، به اين منظورختم مجربى را آغاز مى‏ كند و چهل شب آن را ادامه مى ‏دهد، تا درشب چهلم به خدمت‏ حضرت باقر و يا حضرت صادق(عليهماالسلام)شرفياب مى‏ شود، امام(ع) به ايشان مى‏ فرمايد: «عليك بكريمه اهل البيت‏» «به دامن كريمه اهل بيت پناه ‏ببريد.»

عرض مى ‏كند: بلى من هم اين ختم را براى اين منظور گرفته ‏ام كه قبر شريف‏ بى‏ بى را دقيقا بدانم و به زيارتش بروم.

امام(ع) فرمود: منظور من قبر شريف حضرت معصومه درقم مى‏ باشد.

سپس ادامه داد: «براى مصالحى خداوند اراده فرموده كه محل دفن حضرت فاطمه‏ سلام الله عليها همواره مخفى بماند و لذا قبر حضرت معصومه راتجليگاه قبرآن حضرت قرار داده است.هر جلال و جبروتى كه براى ‏قبر شريف حضرت زهرا مقدر بود خداوند متعال همان جلال و جبروت‏ را بر قبر مطهر حضرت معصومه(س) قرار داده است.»

پایگاه شهید آوینی

 

عملیات مرصاد حماسه ای پرافتخار و تاریخی در ادوار ایران اسلامی است که با لطف الهی و تلاش و مشارکت همه مردم و ایثارگری و رشادت رزمندگان اسلام به خاموشی فتنه ای بزرگ انجامید و برای همیشه در تقویم افتخار آفرینی های مردم کشور ثبت شد.

 رزمندگان اسلام با انجام عملیات مرصاد، برگ زرین دیگری را به افتخارات نظام اسلامی افزودند.

شهدای مرصاد جزء مظلوم ترین شهدا هستند، چون با قبول قطعنامه ۵۹۸شورای امنیت، توسط ایران و عراق، جنگ پایان یافته تلقی می شد.

عملیات غرور آفرین مرصاد فراموش نشدنی است

یاد و خاطره دلاورمردان عملیات مرصاد گرامی باد.

همواره در تمام جوامع، اعم از جوامع غربی یا شرقی، دختران جوان در معرض آسیب های اجتماعی بوده و از این رهگذر بسیار آسیب دیده اند. یکی از مکاتبی که به طور نادر به زنان و دختران تمام جوامع، احترام گذاشته و برای آنان حقوقی قرار داده و آن ها را قسمت مهمی از افراد جامعه می داند، دین اسلام است.

در اسلام به بانوان و دختران، اندرز شده که پیرو قوانینی باشند که عدل و انصاف و مساوات در آن رعایت شده باشد. هرآن چه زنان و دختران مسلمان رعایت می کنند و انجام می دهند به نفع آن هاست. برخی از دخترانی که به تازگی به دین اسلام روی آورده اند، با این پرسش در ذهن خود روبه رو هستند که با گناهان گذشته ی خود چه کنند؟

اگر از آن دسته دختران مسلمان هستید که در انجام وظایفش کوتاهی کرده، نگران نباشید. هنوز دیر نشده و راهی برای جبران هست؛ پس به این نکته ها توجه کنید:

1. یقین داشته باشید که خدا بهترین ها را برای شما آرزو دارد. اگر بسیار گناه کرده ای و فکر می کنی برای بازگشت خیلی دیر است، اگر واقعاً سعی کنی، می توانی به آغوش او بازگردی. خداوند گناهان کوچک را می بخشد؛ زیرا او «دانا و بخشنده» است.

2. سعی کن موارد اختلاف محیط زندگی خودت و اسلام را مشخص کنی. شاید بتوانی رد پای اشتباه های خانواده یا دوستانت که تو را به مسیر غلط می اندازد، پیدا کنی! اگر رفتار دوستانت را اشتباه دیدی، دوستانت را ترک کن. آن ها در روز رستاخیز نمی توانند در پیشگاه پروردگار در کنار تو باشند. اگر افراد خانوده ات در مسیر غلط باشند، در این صورت کار برای تو کمی مشکل می شود. باید آرام آرام و با تأنی و ملایمت خود را از زندگی خانواده ات بیرون بکشی؛ البته دوست داشتن آن ها برایت مشکل هایی به همراه می آورد.

3. اگر در زمره ی کسانی هستی که تصمیم داری بهترین دختر مسلمان باشی، باید حجاب داشته باشی. حجاب تنها یک تکه پارچه نیست که موی سر را بپوشاند، بلکه روح و ذهن تو را تغییر می دهد. در نظر داشته باش که این راه حمایت خداوند از زنان است. به محض این که حجاب داشته باشی، ارزش های تو اتوماتیک وار بالا می رود. در قرآن صریحاً در چند مورد به پوشش زنان اشاره شده خود را بپوشانند. در جامعه ی عرب آن زمان، مانند قبایل آفریقایی یا جنوب آمریکا، سنت بود که زنان خود را نپوشانند و تو خوب می دانی که زن در آن دوره چه بی بها بود.

4. پنج بار در روز نماز بخوانید. قبل از آن که نماز را در آغوش بگیرید، معانی و مفهوم کلمه های آن را بیاموزید. اگر به زبان عربی صحبت نمی کنی، دست کم ترجمه ی کلمه ها و مفهوم آن را بیاموز. نماز را به عنوان قسمتی از کار روزانه ی خود بدان. بدن ما برای زنده ماندن به غذا نیاز دارد و روح ما به نماز.

5. تلاوت قرآن. قرآن را بخوان و سعی کن معنی آن را درک کنی؛ حتی می توانی معنی قرآن را به انگلیسی بخوانی. تلاوت قرآن در ایجاد ارتباط صحیح تو با خدا مؤثر است و اجازه می دهد که از زیبایی مناطق دیگر لذت ببری و از آن آگاه شوی. به آوای قرآن گوش بده و به او نزدیک و نزدیک تر شو.

ادامه »

آقای من! مولا و سرور!

جمعه ها که می گذرد با خود می گوییم ، جمعه ای دیگر گذشت و مولا نیامد.

امّا چه کرده ایم که بیایی و اگر بیایی چه کنیم؟

از کمی بار گناهانم بگویم و یا کار هایی که برای آماده شدن ظهورت کرده ام؟

از روسیاهی هایم بگویم و یا از شرمندگی بار گناهم؟

می دانم که از دست من شیعه خجالت می کشی.می دانم که دوشنبه و پنج شنبه که کارنامه اعمال منو دستت می دهند ، غمناک می شوی و برای ما طلب مغفرت می کنی … ولی تا کی باید به خاطر من بنده گنهکار غصه بخوری و ناراحت شوی؟

هر وقت که برای ظهورت دعا می کنم، با خود می گویم نکند اولین نفری باشم که در صف مخالفانت قرار گرفته باشم…. مگر کاری کرده ام که دلت را خوش کرده باشم؟….نکند با خود بگویی که این هم از آن دست آدمهاییست که نامه ها نوشتند و به مولایشان پشت کردند....

ولی چه کنم دلم خوش که مولایی دارم و با او درد دل می کنم شاید دستم ر ا بگیرد و از گمراهی نجاتم دهد…….

اللّهم عجّل لولیّک الفرج….

دلنوشته یک معلم